Vandaag hebben we het natuurreservaat Stora Fjället bezocht, dat vlakbij Granvik ligt. En het was een absoluut feest voor het oog! Het deed me een beetje denken aan Nationaal Park Tiveden, dat ook in de buurt ligt, maar het was er rustiger en meer ‘wild’, om het zo maar te zeggen. Bomen die omgevallen waren, blijven gewoon liggen waar ze liggen. Alleen de bomen die op het pad waren gevallen, waren verwijderd zodat je er tussen door kan.
Over het algemeen is Zweden een perfect land voor mensen die van mossen en korstmossen houden, maar hier leek hun aanwezigheid nog meer uitgesproken. Verschillende soorten groeiden naast elkaar, wat er soms uitzag als een mozaïek van warm groen, koel groen, helder, en soms turquoise en zelfs fel lichtoranje turquoise, een kleur die ik niet had kunnen bedenken als ik hem niet eerder had gezien. Voeg daar dan het felle zonlicht aan toe… Het wordt een paradijs voor liefhebbers van natuurlijk groen fluweel! Maar mos is niet het enige om naar te kijken. Daartussen bevinden zich verschillende kleine kruipende plantjes met kleine ronde blaadjes en plantjes die rechtop staan, waardoor ze lijken op hybriden van dennenbomen en mos.
Halverwege de wandeling kwamen we bij een prachtig meer, dat veel dieper gelegen was. Het was omringd door erg hoge grove dennen. En door de diepte sta je eigenlijk halverwege de hoogte van de boomstammen. Als je onder een lichte hoek kijkt, filtert de heldere lucht door de bomen, en als je diep naar beneden kijkt, is het water zo diep violet! Ik had dat heel graag willen schilderen, maar ik voelde dat mijn kleine doek daar niet voor gemaakt was. Ik had daarvoor graag een heel hoog, langwerpig doek gehad; dan had het kunnen werken. Maar er is geen reden om verdrietig te zijn, want 90 graden naar rechts vond ik dit prachtige zonovergoten plekje met korstmos, vermengd met mos en bosbessenstruiken, omringd door grote dennenbomen. Dus ik heb de ezel op de rotsen naast het meer opgezet en dat geschilderd.
