Ik heb vannacht goed geslapen en voor de derde dag op rij zit ik hier op een kleedje naast een grote eikenboom. Het is een prachtige, rustige zomerochtend en terwijl ik dit schrijf, hoor ik verschillende vogels: een roodborstje, een tjiftjaf, een grote bonte specht, een fitis en een grauwe vliegenvanger.
Ik ga vandaag verder met het schilderij van het korstmos. Gisteren heb ik vrij slecht geslapen, maar ik heb vooruitgang geboekt waar ik vandaag op kan voortbouwen.
Ik ben hier nu al een tijdje mee bezig en ik heb een vast ritme gevonden. Op dit moment breng ik subtiel wat schaduwlijnen aan die in het mos zijn ingebed, waarbij ik verschillende tinten blauw gebruik, maar ook wat transparant zwart aanbreng. Ik gebruik het bijna nooit op deze manier, maar het helpt wel om subtiele verschillen in de schaduwen te benadrukken.
Terwijl ik aan het schilderen ben, hoor ik ook een dier, of meerdere dieren, in het bos om me heen lopen en ik hoorde zelfs een kreetje dat ik niet kan thuisbrengen. Helaas heb ik tot nu toe niet kunnen zien wat het is.
Tijdens het schilderen beweeg ik me altijd van details naar de sfeer in de compositie. Dat is eigenlijk altijd het geval. Altijd een beetje dwalen.
